مـشـــــکات
محـــفل نــــور و رحـــمــت - قـــــــرآن و عــــتـرت
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 29 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()
خداوند متعال در قرآن كریم ما را مأمور به شكرگزاری نعمتهایش نموده است « واشكروا نعمة الله » (1) و برای این كه ما را وادار به این كار كند به شمارش بعضی از نعمتهایش نیز پرداخته، از چشم و لب و زبان گرفته تا كوه و ابر و آسمان و زمین و غیره (2) گرچه خود فرموده است كه نعمتهایش قابل شمارش و احصاء از  جانب بندگان نیست (3) اما نكته قابل توجه این است كه در هیچ موردی ، بیان نعمتها همراه با منّت گذاری و به رخ كشیدن آن نعمت نیست و خداوند همه آنها را بی منّت بر ما ارزانی داشته است.
حتی نعمت های اخروی و أجر آخرت  كه خداوند از آن تعبیر به أجر اكبر نموده است (4) و به هیچ وجه قابل قیاس با نعمات دنیوی و مادی نیستند، نیز همراه با منّت نیستند « إن الذین آمنوا و عملوا الصالحات لهم أجر غیر ممنون » (5).

اما با این همه یك نعمت در قرآن به همراه منّت است و خداوند هنگام بیان آن ، آن را به گونه ای به رخ كشیده است كه گویا نعمتی از آن عظیم تر نیست و سایر نعمات مادی و معنوی با همه عظمتشان در مقابل آن هیچ محسوب می شوند كه شایستگی منّت گذاری و به رخ كشیده شدن را ندارند !!

 

امّا آن نعمت چیـــست؟!

در ادامـــه مطلب بخـــوانید ...


ادامه مطلب
طبقه بندی: حضرت محمــّــد (ص) ، پیـامبـر نـــور و رحمـــت، 
برچسب ها: تنها منّتـــی که خــداوند بر ما نـــهاد ...،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 29 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()

ای ششمین حجت پروردگار

مذهب شیعه ز شما ماندگار

شیعه اگر به مذهبش عاشق است

به همت ولی خود صادق است

شرح کلام حق به انشای تو

اصول دین رد قدم های تو

دین به سخن های تو تفسیر شد

علم همه پیش تو تحقیر شد

فهم همه شد سخن تازه ات

هیچ کسی نیست در اندازه ات

حوزه به فتوای تو تاسیس شد

عشق به امضای تو تدریس شد

ای متعصب به مرام علی

هم تو مفسر کلام علی

ای حرم خاکی تو عرش ما

قبله توحید کلام شما

پایه گذار مکتب حیدری

شکر خداوند منم جعفری

ای ضربان همهٔ درس ها

حضرت استاد تصدّق لنا

شاعر : حسن کـــردی




طبقه بندی: محفــــل عتـــرت - ائمـّــه ی اطـــهار (ع)، 
برچسب ها: شکر خداوند منـــم جعفری ...، شعر در مدح امام صادق (ع)،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 29 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()
حضرت‌ امام‌ جعفر صادق‌ علیه‌ السلام‌ رئیس‌ مذهب‌ جعفرى‌ ( شیعه‌ ) در روز 17ربیع‌ الاول‌ سال‌ 83 هجرى‌ چشم‌ به‌ جهان‌ گشود .

پدرش‌ امام‌ محمد باقر علیه السلام و مادرش‌ "ام‌ فروه‌" دختر قاسم‌ بن‌ محمد بن‌ ابى‌ بكر مى‌باشد.كنیه‌ آن‌ حضرت‌ : "ابو عبدالله‌" و لقبش‌ "صادق‌" است‌ . حضرت‌ صادق‌ علیه السلام تا سن‌ 12 سالگى‌ معاصر جد گرامیش‌ حضرت‌ سجاد علیه السلام بود و مسلما تربیت اولیه‌ او تحت‌ نظر آن‌ بزرگوار صورت‌ گرفته‌ و امام‌ علیه السلام از خرمن‌ دانش‌ جدش‌ خوشه‌ چینى‌ كرده‌ است‌ .

پس‌ از رحلت‌ امام‌ چهارم‌ مدت‌ 19 سال‌ نیز در خدمت‌ پدر بزرگوارش‌ امام‌ محمد باقر علیه السلام زندگى‌ كرد و

با این‌ ترتیب‌ ...


بقیه را در ادامـــه مطلب بخـــوانید ...



ادامه مطلب
طبقه بندی: محفــــل عتـــرت - ائمـّــه ی اطـــهار (ع)، 
برچسب ها: یادگار راستین امیر مؤمنان (علیه السّلام)، درباره امام صادق (علیه السّلام)،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 29 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()
یکی از امور مهم برای شناسایی روان انسان، هیجان شناسی ست. درباره هیجانهایی مثل خشم، اضطراب و ترس، نفرت، شادی، غم و غیره مطالبی را می توان در کتابهای روانشناسی پیدا کرد. در اینجا به کمک مطالعه گوشه ای از زندگی امام صادق علیه السلام می خواهیم به یکی از راه های کنترل غم اشاره کنیم.

در ادامه مطلب بخـــوانید ..



ادامه مطلب
طبقه بندی: مباحث اخلاقی ، در محــضر عـارفـان و استادان اخــلاق، 
برچسب ها: امام صادق (علیه السّلام) و کنترل هیجان غم،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 29 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()


بر جمال این دو یاس بى قرینه بنگرید
گاه سوى مکه گه سوى مدینه بنگرید

محور اسلام و قرآن در ثبات، از این دو مَه
مکتب توحید باشد در حیات، از این دو مَه



طبقه بندی: حضرت محمــّــد (ص) ، پیـامبـر نـــور و رحمـــت،  محفــــل عتـــرت - ائمـّــه ی اطـــهار (ع)، 
برچسب ها: دو یاس بى قرینه، میلاد حضرت پیامبر اکرم (ص)، میلاد امام صادق (ع)،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 19 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()
آفتاب امامت غروب مى‏ كرد زیرا خداوند این گونه مقدّر كرده بود كه ‏این آفتاب از پس پرده غیبت صغرا و سپس غیبت كبرا پرتو افشانى كند. ازاین رو امام حسن عسكرى ‏علیه السلام بر دو بینش بسیار مهم تأكید كرد:

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید ...



ادامه مطلب
طبقه بندی: محفــــل عتـــرت - ائمـّــه ی اطـــهار (ع)، 
برچسب ها: آخـــرین وصـــیت،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 19 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()
معتمد عباسى كه همواره از محبوبیت و نفوذ معنوى امام در جامعه نگران بود، چون دید توجه مردم به امام روز بروز بیشتر مى ‏شود و زندان و اختناق و مراقبت تاثیر معكوس دارد، سرانجام ...

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید ...




ادامه مطلب
طبقه بندی: محفــــل عتـــرت - ائمـّــه ی اطـــهار (ع)، 
برچسب ها: شهادت جانگداز امام حسن عسكرى(ع)،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 19 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()

چه غریب است هنگامه رفتن تو ای بهار کوتاه، یا ابا محمد!

از خوبی تو همان بس که خورشید مهدی (عج) از افق دامان تو سر زد.

جاده امامت تنها 28 سال زیر قدم‌های جوان تو جوانه زد و پس از آن به فرزندت مهدی(عج)، عزیزترینِ خلق خدا، به امانت رسید؛ امانتی برای تداوم صراط مستقیم.


مولا جان سرت سلامت، یا بقیة الله (عج) تسلیت

امام حسن عسکری علیه السلام:

عبادت در زیاد انجام دادن نماز و روزه نیست ، بلكه عبادت با اندیشه در قدرت بى منتهاى خداوند در امور مختلف مى باشد. (مستدرك الوسائل،11/183)




طبقه بندی: محفــــل عتـــرت - ائمـّــه ی اطـــهار (ع)، 
برچسب ها: ای بهار کوتاه یا ابا محمد!، شهادت امام حسن عسکری (ع)،
نوشته شده در تاریخ شنبه 14 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()


منبع : namaz0014.blogfa.com



طبقه بندی: مــطالــب گـوناگـون مــذهـــبی، 
برچسب ها: 5 فریب شیــــطان،
نوشته شده در تاریخ شنبه 14 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()
حـــواسمون باشـــه،

" تقـــــــوا " آن نیست که با یک " تق "، " وا " برود !





رَبّ لا تَکِلْنِی اِلی نَفْسِی طَرْفَةَ عَینٍ اَبَداً لا اَقَلَّ مِنْ ذلِکَ وَ لا اَکْثَرَ؛

پروردگارا، مرا یک چشم بهم زدن به خودم وا مگذار نه از آن کمتر و نه بیشتر.

خـــــدایا، در هــــمه حال به تو محتاجم.
کمکم کن تا هیچوقت خطا نکنم.

یا لطـــیف، اِرحــم عبدک الضّعیف ...




طبقه بندی: اذکــار و منــاجــات با خـــدا، 
برچسب ها: حـــواسمون باشـــه، رَبّ لا تَکِلْنِی اِلی نَفْسِی ...،

بسم الله الرحمن الرحیم

روایت شده: یکی از یاران امیرالمومنین علیه السلام که او را همام می گفتند و مردی عابد بود به حضرت عرضه داشت: اهل تقوا را چنانکه گویی آنان را می بینم برای من وصف کن. امام در پاسخ او درنگ کرد، سپس فرمود: ای همام، تقوای الهی پیشه کن و کار نیک انجام بده، زیرا خداوند با اهل تقوا و اهل کار نیک است. همام به این مقدار سخن قناعت نکرد و حضرت را قسم داد. حضرت خدا را سپاس و ثنا گفت و بر پیامبر - که درود خدا بر او و آلش باد – درود فرستاد و سپس فرمود:

اما بعد، خداوند پاک و برتر مخلوقات را آفرید در حالی که از اطاعتشان بی نیاز، و از گناهشان ایمن بود، زیرا عصیان عاصیان به او زیان نمی رساند، و طاعت مطیعان او را سود نمی دهد. پس روزی آنان را در میانشان تقسیم کرد، و هر کس را در دنیا در جایی که سزاوار بود قرار داد. پرهیزکاران در این دنیا اهل فضائل اند، گفتارشان صواب، پوشاکشان اقتصادی، و رفتارشان افتادگی است. از آنچه خدا بر آنان حرام کرده چشم پوشیده، و گوشهای خود را وقف دانش با منفعت نموده اند. آنان را در بلا و سختی و آسایش و راحت حالتی یکسان است، و اگر خداوند برای اقامتشان در دنیا زمان معینی را مقرر نکرده بود از شوق به ثواب و بیم از عذاب به اندازه چشم به هم زدنی روحشان در بدنشان قرار نمی گرفت.

خداوند در باطنشان بزرگ، و غیر او در دیدگانشان کوچک است. آنان با بهشت چنانند که گویی او را دیده و در فضایش غرق در نعمتند، و با عذاب جهنم چنانند که گویی آن را مشاهده نموده و در آن معذبند. دلهایشان محزون، همگان از آزارشان در امان، بدن هاشان لاغر، نیازهایشان سبک، و نفوسشان با عفت است. روزی چند را در راه حق صبر کردند که برای آنان راحتی جاوید به دنبال آورد، این است تجارتی سودآور که خداوند برای آنان مهیا نمود.

دنیا آنان را خواست و آنان آن را نخواستند، به اسارتشان کشید و آنان با پرداخت جانشان خود را آزاد کردند.

به هنگام شب برای عبادت برپایند، در حالی که اجزای قرآن شمرده و سنجیده تلاوت کنند، خود را به آیات قرآن اندوهگین ساخته، و داروی دردشان را از آن برگیرند. . چون به آیه ای بشارت دهنده بگذرند به مورد بشارت طمع کنند، و روحشان از روی شوق به آن خیره گردد، و گمان برند که مورد بشارت در برابر آنهاست. و چون به آیه ای بگذرند که در آن بیم داده شده گوش دل به آن دهند، و گمان برند شیون و فریاد عذاب بیخ گوش آنان است.

قامت به رکوع خم کرده اند، به وقت سجده پیشانی و دست و زانو و انگشتان پا بر زمین می گذارند، و از خداوند آزادی خود را از عذاب می طلبند. اما به هنگام روز، بردباران و دانشمندان و نیکوکاران و پرهیزکارانند. بیم از حق جسمشان را چون تیر تراشیده لاغر کرده، مردم آنان ر ا می بینند به تصور اینکه بیمارند، ولی بیمار نیستند، و می گویند دیوانه اند، در حالی که امری عظیم آنان را بدین حال درآورده.

به طاعت اندک خشنود نمی شوند، و طاعت زیاد را زیاد ندانند، بنابراین خود را به کوتاهی در بندگی متهم کنند، و از عبادت خود در وحشتند. هرگاه یکی از آنان را تمجید کنند ار آن تمجید بیم نموده و گوید: من از دیگران به خود آگاه ترم، و پروردگارم از خودم به من داناتر است؛ خداوندا، مرا به آنچه درباره ام گویند مگیر، و از آنچه می پندارند بهتر گردان، و زشتی هایی را که از من خبر ندارد بر من ببخش.

از نشانه های دیگرشان آن است که هر کدام را دارای نیرومندی در دین، دوراندیشی با نرمی، ایمان همراه با یقین، حرص در دانش، علم با بردباری، میانه روی در توانگری، فروتنی در عبادت، آراستگی در تهیدستی، بردباری در سختی، جویایی در حلال، نشاط در هدایت، و دروی از طمع بینی. در عین به جا آوردن اعمال شایسته ترسان است. شب می کند در اندیشه شکر، و روز می کند در اندیشه ذکر. شب را به سر می برد با خوف، و روز می نماید دلشاد: خوف از غفلتی که او را در آنچه بر او سنگین است از او پیروی نکند او نیز آنچه را که نفس به آن رغبت دارد به او نمی دهد.

روشنی چشمش در آن چیزی است که جاوید است، و بی رغبتیش در آن است که فانی شدنی است. بردباری را با دانش، و گفتار را با عمل آمیخته می کند. آرزویش کم و کوتاه، لغزشش اندک، دلش فروتن، نفسش قانع، خوراکش اندک، زندگیش آسان، دینش محفوظ، شهوتش مرده و خشمش فروخورده است. خیرش را متوقع، و از شرش در امانند.

اگر در میان غافلان باشد از ذاکرانش به حساب آرند، و اگر در میان ذاکران باشد در شمار غافلانش نیارند. از آن که بر او ستم کرده بگذرد، به آن که او را محروم نموده عطا کند، و با کسی که با او قطع رحم نموده صله رحم نماید. زبان دشنام ندارد، گفتارش نرم است، زشتیش پنهان، و خوبیش آشکار است، نیکی اش روی آورده، و شرش روی گردانده، در حوادث آرام، در ناخوشیها شکیبا، و در خوشیها شاکر است. بر دشمن ستم نمی کند، و به خاطر محبوبش مرتکب گناه نمی شود. پیش از حاضر کردن شاهد، خود اقرار به حق می نماید. امانت را تباه نمی کند، و آنچه را به یادش آرند به فراموشی نمی سپارد، احدی را با لقب زشت صدا نمی کند، به همسایه نمی زند، به بلاهایی که به سر مردم می آید شادی نمی نماید، در باطل وارد نمی شود، و از حق خارج نمی گردد. اگر سکوت کند سکوتش غمگینش نکند، و اگر بخندد قهقهه نزند، چون به او ستم روا دارند صبر پیشه سازد تا خدا انتقامش را بگیرد.

از خود در رنج است، و مردم از او در راحتند. در امر آخرت خود را به زحمت اندازد، و مردم را از جانب خود قرین آسایش کند. دوریش از آن که دوری می کند محض زهد و پاک ماندن، و نزدیکی اش به آن که نزدیک می شود به خاطر نرمی و رحمت است، دوریش از راه تکبر و خودخواهی، و نزدیکی اش از باب مکر و فریب نیست.

راوی گفت: چون سخن به اینجا رسید همام فریادی برکشید و جان داد. حضرت فرمود: به خدا قسم از چنین پیشامدی بر او می ترسیدم. سپس ادامه داد: اندرزهای رسا با اهلش اینگونه معامله می کند! یکی از حاضران فضول به حضرت گفت: خودت چه حالی داری؟ فرمود: وای بر تو، هر اجلی را وقت معینی است که از آن نمی گذرد، و علتی است که از آن تجاوز نمی کند. بازایست و دیگر اینچنین مگوی که این سخنی بود که شیطان بر زبانت جاری ساخت.

برگرفته از سایت : heyatemaktabolbagher.epage.ir




طبقه بندی: مباحث اخلاقی ، در محــضر عـارفـان و استادان اخــلاق، 
برچسب ها: خطبه همّام، خطبه متقین، صفات متـقین از زبان حضرت امیــرالمؤمنین علیه السلام،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــــر بدهید ()

با شنیدن نام امام هشتم علی بن موسی الرضا صلوات الله علیه اولین خصوصیتی که از ایشان به ذهن هر دلداده ای می رسد رأفت و مهربانی غیر قابل وصف ایشان است. هر کسی که بر حریم رضوی وارد شده باشد این احساس پاک او سراسر وجودش را فرا گرفته است که بر آستان آقایی مهربان وارد شده است. جذبه معنوی حرم نشان از جاذبه بی مانند صاحب حرم است. او کسی است که هم نام جد بزرگوارش امیرالمۆمنین علیه السلام است. او همان است که جدش رسول الله صلی الله علیه و آله در باره او تعبیر پاره تن و جان من دارد. و او کسی است که روضه خوان جدش اباعبدالله الحسین علیه السلام است.

او هشتمین خورشید فروزنده از تبار فاطمه علیهاالسلام است. او فرزند باب الحوائج الی الله موسی بن جعفر علیهماالسلام است. او ضامن هر آن کسی است که به درگاهش پناه آورد. و او همان بزرگواری است که در سه جای سر نوشت ساز به دیدار زائرانش خواهد آمد. او ضامن بهشت بر زائران با معرفت خود است. او عالم آل محمد صلی الله علیه و آله است.

از رأفت بی مثالش چه می توان گفت که کسی را توان نیست حق مطلب ادا نماید. هر چند چیزی که عیان است و آن مهربانی امام رضا علیه السلام است چه حاجت به بیان است؛ با این وجود آب دریا را اگر نتوان چشید هم به قدر تشنگی باید چشید. برای عرض ارادت به ساحت قدسی امام رئوف لازم است چند کلامی در خصوص این ویژگی حضرتش سخن به میان آورد.

رأفت امام رئوف بر زائرانش

رأفت امام رضا علیه السلام بر زائرانش را باید در توجه و نگاه رحیمانه ایشان به آنان مشاهد کرد؛ و این نگاه رحیمانه در پاک نمودن زائران از گناهانی است که مرتکب شده اند و نیز صفای دل از آلودگی ها که همین امر باعث برطرف شدن غم و اندوه زائر نیز خواهد شد از این روست که در روایتی از حضرت رسول صلی الله علیه و آله است که می فرمایند: سَتُدْفَنُ‏ بَضْعَةٌ مِنِّی بِخُرَاسَانَ مَا زَارَهَا مَكْرُوبٌ إِلَّا نَفَّسَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ كَرْبَهُ وَ لَا مُذْنِبٌ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ‏. [1]

و چه رأفتی از این بالاتر که حضرت در سخترین لحظات به فریاد زائران قبرش برسد و آنها را از ترس آن روزهای هولناک که هر کس در پی پناهگاهی است پناه دهد؟

در روایتی از حضرت رضا علیه السلام است که می فرماید: «مَنْ زَارَنِی عَلَى بُعْدِ دَارِی أَتَیْتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِی ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ حَتَّى أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا إِذَا تَطَایَرَتِ الْكُتُبُ یَمِیناً وَ شِمَالًا وَ عِنْدَ الصِّرَاطِ وَ عِنْدَ الْمِیزَان‏.» [2]

یعنی هر کس با دوری راه به زیارت من بیاید من در سه جا نزد او می آیم تا او را از سختی های آنجا نجات دهم: یکی آنجایی که نامه عمل به دست راست و چپ انسان ها داده می شود؛ دوم نزد پل صراط و سوم کنار میزان. (آنجایی که ارزش اعمال انسانها سنجیده می شود.)

و در نهایت رأفت حضرت بر زائرانش در عاقبت نیک آنان خواهد بود که جایگاه زائران حضرتش بهشت و از آن مهم تر حرام شدن بدن آنان بر آتش جهنم است. چرا که عاقبت همه محبان اهل بیت علیهم السلام بهشت است. اما ممکن است در اثر گناهان و آلودگی های مرتکب شده مدتی هم در آتش جهنم بسوزند که از این رو نسوختن در آتش از ورود به بهشت مهم تر بنظر می رسد.

در روایتی دیگر از حضرت رسول صلی الله علیه و آله درباره مۆمنی که فرزندش امام رضا علیه السلام را در خراسان زیارت کنند آمده است:

سَتُدْفَنُ‏ بَضْعَةٌ مِنِّی بِأَرْضِ خُرَاسَانَ لَا یَزُورُهَا مُۆْمِنٌ إِلَّا أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ الْجَنَّةَ وَ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ. [3]

یعنی هیچ مۆمنی او را زیارت نمی کند جز اینکه خداوند بهشت را بر او واجب و بدنش را بر آتش حرام گرداند.

در تشرف حاج علی بغدادی خدمت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز روایت فوق از سوی حضرت تأیید شده است؛ در آنجایی که حاج علی از حضرت چنین سۆال می کند:

گفتم: سیدنا مسألة! فرمود: بپرس. گفتم: سنه هزار و دویست و شصت و نه حضرت رضا علیه السلام را زیارت كردیم و در درود یكى از عربهاى شروقیه را كه از بادیه نشینان طرف شرقى نجف اشرف‏اند ملاقات كردیم و او را ضیافت كردیم و از او پرسیدیم كه، چگونه است ولایت رضا علیه السلام؟ گفت: بهشت است.

امروز پانزده روز است كه من از مال مولاى خود حضرت رضا علیه السلام خورده ‏ام چه حد دارد منكر و نكیر كه در قبر نزد من بیایند! در مهمانخانه آن جناب، گوشت و خون من از طعام آن حضرت روییده. این صحیح است على بن موسى الرضا علیهما السلام مى ‏آید و او را از منكر و نكیر خلاص مى‏ كند؟ فرمود: آرى و الله جد من ضامن است. [4]

در این تشرف علاوه بر ضمانت بهشت برای زائران آستان قدس رضوی خلاصی از فرشتگان سۆال کننده در قبر نیز از دیگر ضمانت های حضرت رضا علیه السلام نسبت به زائران شمرده شده است.


دلاکی توسط امام

حضرت رضا علیه السلام وارد حمام شد شخصى گفت: مرا دلاكى كن! شروع كرد به كیسه كشیدن؛ در این بین آن جناب را شناخت؛ آن مرد عذرخواهى می‌كرد ولى امام علیه السّلام در ضمن اینكه او را دلخوش می‌نمود او را كیسه می‌كشید.[5]

اگر از مقام امامت و خلیفة اللهی امام هشتم صرف نظر شود با این وجود نیز می توان چنین نتیجه گرفت که: از آنجایی که امام رضا علیه السلام شهید در راه خداست[6]، زنده است و چون شهید زنده است آبرومند درگاه الهی بوده، دارای شفاعت است [7] هم در دنیا و هم در آخرت‌. در دنیا با واسطه شدن در برآورده شدن حاجات و در آخرت با ضمانت مۆمنان برای ورود به بهشت و نجات از اهوال قیامت. و همه اینها گواهی است از دل مهربان حضرت، که هر زائری با ورود به حرمش احساس سبکی از گناهان می کند و آرامشی وصف ناپذیر او را فرا می گیرد که همه از لطف و رأفت رضوی است.

 

پی نوشت:

1. ابن بابویه، محمد بن على، من لا یحضره الفقیه، 4جلد، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم - قم، چاپ: دوم، 1413 ق. ج‏2 ؛ ص583

2. همان، ج‏2 ؛ ص584

3.ابن بابویه، محمد بن على، الأمالی (للصدوق)، 1جلد، كتابچى - تهران، چاپ: ششم، 1376ش، ص 63

4.مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، قم: انتشارات اسوه، ص484 -488  (در ذیل دعاء وداع كاظمین علیهما السلام)

5. علامه مجلسى / مترجم موسى خسروى، ‏زندگانى حضرت امام رضا(ع)، ترجمه بحار الأنوار، تهران: ‏نشر اسلامیة، چاپ:اول، 1380 ش‏، ص91    

6. ابن بابویه، محمد بن على، عیون أخبار الرضا علیه السلام، 2جلد، نشر جهان - تهران، چاپ: اول، 1378ق، ج‏2 ؛ ص256

«عَنْ أَبِی الصَّلْتِ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الْهَرَوِیِّ قَالَ: سَمِعْتُ الرِّضَا ع یَقُولُ وَ اللَّهِ مَا مِنَّا إِلَّا مَقْتُولٌ شَهِیدٌ فَقِیلَ لَهُ وَ مَنْ یَقْتُلُكَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ شَرُّ خَلْقِ اللَّهِ فِی زَمَانِی یَقْتُلُنِی بِالسَّم.»‏

 7. همان، ج‏2 ؛ ص258

«عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ الْبَزَنْطِیِّ قَالَ سَمِعْتُ الرِّضَا ع یَقُولُ‏ مَا زَارَنِی أَحَدٌ مِنْ أَوْلِیَائِی عَارِفاً بِحَقِّی إِلَّا تَشَفَّعْتُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.»

برگرفته از سایت تبیان




طبقه بندی: محفــل عتـرت - امام رئــوف ، آقا علی بن موسی الرّضا (علیه السّلام)، 
برچسب ها: رأفتـــی از جـنس رضــا (علیه السّلام)،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــــر بدهید ()

از تربت تو عیسی، اکسیر شفا دارد

موسای کلیم اینجا، دستی به دعا دارد

امام رضا علیه السلام :

هر كه در مجلسى بنشیند كه در آن یاد ما (اهل بیت) زنده مى شود، قلبش، در روزى كه قلب ها مى میرند، نمى میرد .

(بحارالانوار: 44/278)


امام رضا علیه السلام:

هیچ یك از دوستانم مرا با شناخت حقّم زیارت نمى كند

مگر این كه در روز قیامت شفاعتم از او پذیرفته مى شود .

(وسائل الشیعة: 13/552)


امام رضا علیه السلام:

هر كس حریم خدا را حفظ كند، حرمتش حفظ مى شود و هر كس خدا را اطاعت كند،اطاعت مى شود.

(الكافى: 1/137)




طبقه بندی: جـــرعــه ای از احــادیــث، 
برچسب ها: احادیثی از امام رئـــوف ...،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()


عرض تسلیت شهادت حضرت رضا علیه‌السلام به خواهر داغدارش حضرت معصومه علیها‌السلام داغ غربت طوس، به حریم قم می‌آوریم، بار اندوه شهادت «رضا» را، در حریم «معصومه» بر زمین می‌نهیم،و به همدردی با«بی بی» می‌رویم:

ای دختر امامت!

ای عصمت آل رضا!

ای حرمت، عاصمه شیعه وای خودت، معصومه آل محمد!

اندوه و حسرت تو نیز، کمتر از شهادت غریبانه برادرت در طوس نیست.

به چه کس باید تسلیت گفت؟

و با که باید به همدردی نشست؟

به جان داغدار تو، که به سوگ برادر نشسته ای؟

یا به غریب طوس، که از خواهر جدا افتاده است؟

معصومه جان!

عشق برادر و شوق دیدار، از مدینه به ایرانت آورد. می‌خواستی چشم به چهره «رضای آل محمد» بگشایی و در کنار یادگار پدر باشی،اما از مدینه دور ماندی و به طوس هم نرسیدی.

ولی «قم» را مدینه ایمان ساختی و عترت را از غربت رهاندی،آخر ماه صفر، فصل تجدید فصل اندوه توست و غم تو، غم ماست.

شیعه نیز با تو همدل و همدرد است و در اندوه تو غمگین.

ای کریمه اهل بیت،ای روضه ات خلد آسا،ای حرمت با صفا،ای دلسوخته فراق رضا،تسلیتت باد!...

مصیب و بلا، سهم شما خاندان، از ضیافتخانه بلای الهی است.

شما مقربان بزم حضورید.

و... «هر که در این بزم، مقرب تر است،جام بلا بیشترش می‌دهند.»

شما خاندان عصمت، پرورده دامان رنج و مظلومیتید.

هدیه ما محبان نیز، این دیدگان اشکبار و دلهای عزادار است.

شهادت حضرت رضا علیه‌السلام در غربت طوس، خطه خراسان را احیا کرد. بلکه همه ایران، خراسان شد.

ایران ما، مدیون حضور کرامت بار شما دو خواهر و برادر است.

«خراسان »، قبله ولایت است و «قم »، کانون فقاهت.

ای بانوی عفاف و نجابت، معصومه جان! بی بی!

روز شهادت برادر غریبت، روز حزن ما نیز هست. اگر حرم نورانی تو، همچون مرقد آستان قدس، سیه پوش است، دلهای ما هم «رضویه» و «معصومیه »ای است، که نشان اندوه از چشمه چشمانمان جاری است و اشک، شاهد صادق این عشق است.

آه!.. از آن انگور مسموم،که جگر شیعیان را هم پاره پاره کرد.

آه!.. از آن سفر خراسانی، که در «ساوه» باز ایستاد و پای به «قم» کشید و یادگاری از «مدینه» در این شهر کویری بر جای نهاد، تا آینه ای باشد، نماینده عترت در این دیار.

معصومه جان، ای بانوی عصمت و کرامت!

در سوگ برادر، تسلیتت باد!

برگرفته از سایت تبیان



طبقه بندی: محفــل عتـرت - امام رئــوف ، آقا علی بن موسی الرّضا (علیه السّلام)، 
برچسب ها: داغ غـــربت طــوس ...، یا حضرت معصومه (س) تسلیت،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()

السّلام علیک یا علی بن موسی الرّضا (علیه الــسّلام)

کعبه ‎ی اهل ولاست صحن و سرای رضا

شهر خراسان بُوَد کرب و بلای رضا

در صف محشر خدا مشتری اشک اوست

هر که در اینجا کند گریه برای رضا

از در باب الجواد می شنوم دم به دم

یا ابتای پسر، وا ولدای رضا




طبقه بندی: محفــل عتـرت - امام رئــوف ، آقا علی بن موسی الرّضا (علیه السّلام)، 
برچسب ها: السّلام علیک یا علی بن موسی الرّضا (علیه الــسّلام)، شهادت امام رضا (علیه السّلام)،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()



عاقبت از زهر مأمون، پاره شد قلب رضا

در میان حجرۀ در بسته، می‌زد دست و پا

گه، جوادش را، گهی معصومه را می‌زد صدا

داغ او تا صبح محشر، بر دل سوزان ماست

آجرک الله یا صاحب الزّمان (عجل الله تعالی و فرجه الشریف)





طبقه بندی: محفــل عتـرت - امام رئــوف ، آقا علی بن موسی الرّضا (علیه السّلام)، 
برچسب ها: آجرک الله یا صاحب الزّمان (عجل الله تعالی و فرجه الشریف)، شهادت امام رضا (علیه السلام)،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()


یا رسول الله (صلی الله علیه و آله)؛

داستان بی‏ کسی زهرا (علیهاالسلام) از جایی شروع شد که تو پلک بر هم نهادی،
تا شاهد روزگار سخت بعد از خود نباشی.
از همان لحظه که شهر،
صدایت را نشنید.
از همان لحظه که روزگار،
نگاه مهربانت را ندید،
روزگار رنج و ملال اهل بیت علیهم السلام آغاز شد.
کجاست آن روزگاران خوش با تو بودن؟
برخیز و دوباره قرآن بخوان!


برگرفته از سایت تبیان



طبقه بندی: حضرت محمــّــد (ص) ، پیـامبـر نـــور و رحمـــت، 
برچسب ها: کجاست آن روزگاران خوش با تو بودن؟، شهادت پیامبر اکرم (ص)،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()

السّلام علیک یا رحمة للعالمین یا رسول الله  (صلی الله علیه و آله)

یا رسول الله !

مثل تو دیگر در پهنه زمین تکرار نخواهد شد،

اما با تکرار صلوات بر تو، نور حضورت را در قلب خود احساس مى کنیم . . .

« الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم »


 سنگ می خوردی و می گفتی که ایمان آورید

کس ندیده از رسولی این چنین ایثارها

خم به ابرویت نیاوردی در این بیست و سه سال

بر سرت گرچه بلا بارید چون رگبارها

 

آه از دل مهربان تو اى رحمة للعالمین که در این واپسین نفس ها مدام زیر لب زمزمه مى کنى: امّتى، أمّتى...

آری! همیشه نگران «امّت» بودى.


رسول خدا صلی الله علیه وآله:

زمانى بر مردم خواهد آمد كه صبر نمودن در برابر مسائل دین و عمل به دستورات آن همانند در دست گرفتن آتش گداخته است . (أمالى طوسى، 2/92)




طبقه بندی: حضرت محمــّــد (ص) ، پیـامبـر نـــور و رحمـــت، 
برچسب ها: شهادت پیامبر اکرم (ص)، یا رحمة للعالمین یا رسول الله (صلی الله علیه و آله)،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()

السلام علیک یا امام حسن مجتبی (علیه السلام)

دریغا که سفره اطعام شبانه روزى مدینه، اینک برچیده مى شود و کریم اهل بیت چون خورشیدى خسته از خاک، به معراج ابدى مى رود...

تابوت تیر خورده و یک قبر بی حرم

این هم جزای آن همه آقایی و کرم

وقتی به بال دل به بقیع تو می پرم

دنیا خراب می شود انگار بر سرم





طبقه بندی: محفــــل عتـــرت - ائمـّــه ی اطـــهار (ع)، 
برچسب ها: السلام علیک یا امام حسن مجتبی (علیه السلام)،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 دی 1392 توسط گـدای کـوی عتـرت | نظـــر بدهید ()

روزى یك نفر از بلاد روم خدمت امام علىّ علیه السلام وارد شد و اظهار داشت : من یك نفر از رعیّت تو و از اهالى این شهر هستم .

حضرت فرمود: خیر، تو از رعیّت من و از اهالى این شهر نیستى؛ بلكه تو از سوى پادشاه روم آمده اى و او چند سؤال براى معاویه فرستاده است و چون معاویه جواب آن ها را نمى دانست به من ارجاع شده است .

آن شخص اظهار داشت : بلى ، صحیح فرمودى ، معاویه مرا به طور محرمانه نزد شما فرستاد تا جواب مسائلم را از شما دریافت دارم ؛ و این موضوع را كسى غیر از ما نمى دانست .

پس از آن امیرالمؤمنین علىّ علیه السلام فرمود: آنچه مى خواهى از این دو فرزندم سؤ ال كن كه جواب كافى دریافت خواهى داشت .

آن شخص گفت : از آن كسى كه موهاى سرش تا روى گوشهایش آمده - حسن مجتبى علیه السلام - سؤال مى كنم .

و چون آن شخص رومى نزد امام حسن مجتبى علیه السلام آمد، پیش از آن كه سخنى مطرح شود، حضرت به او فرمود: آمده اى تا سؤال كنى : فاصله بین حقّ و باطل چیست ؟

و بین زمین و آسمان چه مقدار فاصله است ؟

و بین مشرق تا مغرب چه مقدار مسافت است ؟

و قوس و قزح - رنگین كمان - چیست ؟

و خنثى به چه كسى گفته مى شود؟

و آن ده چیزى كه یكى از دیگرى محكم تر و سخت تر مى باشند كدامند؟

مرد رومى با حالت تعجّب گفت : بلى ، سؤ ال هاى من همین ها مى باشد.

امام حسن مجتبى علیه السلام در این موقع به پاسخ سؤ ال ها پرداخت و فرمود: بین حقّ و باطل چهار انگشت است ، آنچه با چشم خود دیدى حقّ و آنچه شنیدى باطل است.

فاصله بین زمین و آسمان به اندازه دعاى مظلوم بر علیه ظالم است و نیز تا جائى كه چشم ببیند.

همچنین فاصله بین مشرق تا مغرب به مقدار سرعت گردش و حركت خورشید در یك روز خواهد بود.

و امّا قوس و قزح : قوس علامتى است از طرف خداوند رحمان براى در امان ماندن موجودات زمین از غرق شدن و دیگر حوادث مشابه آن ؛ و قزح نام شیطان است .

و امّا خنثى به شخصى گفته مى شود كه معلوم نباشد مرد است یا زن ، كه اگر هیچ نشانه اى نداشته باشد، یا هر دو نشانه را موجود باشد به او گفته مى شود: ادرار كن ، پس اگر ادرارش به سمت جلو یا بالا بود مرد است و در غیر این صورت در حكم زن خواهد بود.

و امّا جواب آن ده چیز - به این شرح است :

خداوند متعال سنگ را آفرید و به دنبالش آهن را به وجود آورد كه همانا آهن سنگ را قطعه قطعه مى كند.

و سپس آتش را آفرید كه آهن را گداخته و آب مى نماید.

و سخت تر از آتش آب است كه آتش را خاموش مى كند.

و از آب شدیدتر، ابر مى باشد كه آن را حمل و منتقل مى كند.

و از ابر نیرومندتر باد خواهد بود كه ابر را به این سو، آن سو مى برد.

و از باد قدرتمندتر آن نیروئى است كه باد را كنترل مى كند.

و از آن شدیدتر ملك الموت - عزرائیل - است كه جان همه چیز را مى گیرد؛ و مى میراند.

و از آن مهمّتر خود مرگ است كه جان عزرائیل را نیز مى رباید.

و از مرگ محكم تر، و نیرومندتر مشیّت و اراده الهى است كه مرگ را برطرف مى نماید - و در روز واپسین ، مردگان را زنده مى گرداند .

 

منبع: بحارالانوار ج 43، ص 326، ح 5؛ الخرایج و الجرایح، ج 2، ص 572، ح 2. (نقل از کتاب " چهل داستان و چهل حدیث از امام حسن مجتبى علیه السلام"، عبداللّه صالحى)

برگرفته از سایت تبیان




طبقه بندی: محفــــل عتـــرت - ائمـّــه ی اطـــهار (ع)، 
این قالب توسط بلاگ اسکین طراحی و توسط شیعه تولز ویرایش شده است برای دریافت کد کلیک کنید
بلاگ اسکین                                   شیعه تولــز